Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bekend gemaakt, met nieuwen last om de stad Dordrecht niet te verlaten; terwijl tot overmaat van onregtvaardigheid, hun verzoek om kopij van hel geslagen vonnis werd van de hand gewezen.

Kort daarna, op hemelvaartsdag, (9 Mei) hielden de gezamentlijke leden der synode een prachtig afscheidsmaal, waarbij zang en snarenspel de ooren streelden; zelfs waren er vrouwen achter gordijnen geplaatst, die de vaderen op hun liefelijk geluid onthaalden. De rijnwijn werd hierbij zoo weinig ontzien, dat sommige der gasten al zwierende huiswaarts keerden. Des anderen daags verlieten de uitheemschen Dordrecht; velen hunner begaven zich naar 's Gravenhage, om dien doorluchtigen martelaar der vrijheid, Johan van Oldenbarnevelt, het grijze hoofd te zien afslaan; (13 Mei) de veroordeeling van welken braven staatsdienaar men opzettelijk tot na de beslechting der verschillen schijnt te hebben verschoven.

De vergadering , nu uit enkel Nederlanders bestaande , en de handen geheel vrij hebbende, kwam aldra terug op de zaak der geschorsten, Schötler en Voskuyl. De beschuldigingen (en hunnen laste werden voorgelezen. en verstaan (22 Mei) dat zij van het leeraarsambt geheellijk moesten afgezet worden, dat men dit vonnis aan de regering, kerk en klassis van Kampen moest bekend maken , en den magistraat verzoeken , zorg te willen dragen , dat de afge. zetten ten spoedigste door regtzinnige leeraars mogten vervangen , en in plaats van de voorlezingen, die nu in de kerk gedaan werden, mogt gepredikt worden. Eindelijk, den negen- en twintigsten Mei, hield de synode hare laatste zitting en ging, na eene afscheidsrede van D°. Balthasar L y d i u s , die vaak op het Chams gebroedsel, zoo noemde bij de Remonstranten , dapper gedonderd had, uiteen.

Inmiddels waren de predikanten der klasse, die te Kampen

Sluiten