Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wanneer hij de mogelijkheid ia dit geval voor werkelijkheid houdt. Waarom dit niet mag worden beaamd, springt in het oog. De defectieve schrijfwijze r)3^ö voor is en

blijft eene onregelmatigheid, die wij eene enkele maal, maar niet tot vijf malen toe, en in twee ver van elkander verwijderde hoofdstukken, onderstellen kunnen. Vergeten wij niet, dat de hooge ouderdom van de lezing zonder n door het getuigenis der LXX in H. XLIY gestaafd is. Hierbij komt nog iets. Het is ons gelukt, den zin op te sporen, dien de punctatoren aan hunne uitspraak n?ï>p hebben gehecht. Doch wat aan hen mag worden toegeschreven, past daarom nog niet voor den auteur van Jer. YI1 en XLIY, veelmin voor het volk, aan welks dagelijksch spraakgebruik hij den naam van het voorwerp der godsdienstige vereering moet hebben ontleend. Het is zelfs bijna ongerijmd te onderstellen, dat de dienaren van »de Melecbeth des hemels" haar een naam zullen hebben gegeven, waardoor zij als Gods maaksel werd aangeduid. Jeremia kon dat doen, evenals hij den Baal de Bosjeth en zijn voorganger Hozea Bethel Bethaven kon noemen. Maar in den' mond van hen, die zeiven van harte deelnamen aan den door hem bestreden eeredienst, heeft zulk eene benaming geen zin.

Hoogst natuurlijk is het daarentegen, dat zij het voorwerp hunner aanbidding aanduidden met een woord van 1^0) »heerschen", afgeleid. Uit dat oogpunt bezien zijn de consonanten M L C T voor tweeërlei vocalisatie en verklaring vatbaar. Men kan ze nl. lezen malcuth en inalcath. Oók malcuth, al ontbreekt tusschen de C en de T de halfklinker vau, de gewone drager van den langen ü-klank. Het is nl. bekend, dat die halfklinkers in den oorspronkelijken tekst niet werden geschreven en eerst later, ter aanwijzing van de uitspraak, zijn ingevoegd. Jeremia of een zijner tydgenooten schreef malcuth met de vier medeklinkers M L C T. De 'vraag is dus alleen, of dat woord hier past. Zij moet ontkennend worden beantwoord. Malcuth is na-exilisch, in weerwil van enkele teksten van ouder dagteekening, waarin het nu gelezen wordt, maar niet als oor-

Sluiten