Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een zeer nauwen uitweg hadden door een pas nauw als een riem, en dat, als die toegang gesloten werd, zij er biuuen zouden blijven en de menschen van hun kwaad verlost zijn. Alexander begreep dat de raad van den koning van China goed was en sloot dit dal met een muur af, en dit is de muur waarover God in den Koran spreekt. Toen keerde Dhu '1-Karnain terug door het land der Turken die in steden wonen en afgodendienaars zijn tot hij in het land der Soghd (Sogdiana) kwam, waar hij de steden Samarkand, Dabüsia en het uiterste Alexandria bouwde. Van daar ging hij naar 't land van Bokhara, waar hij de stad van dien naam bouwde, toen naar 't land van Merw, waar hij de stad Merw stichtte, bouwde ook üog Herat en Zarandj, ging toen door Djordjau, stichtte Ray, Ispahan en Hamadhau en kwam eindelijk in Babel terug, waar hij eenige jaren bleef.

Dit bericht van Kodama is, al of niet rechtstreeks, aan een Grieksche bron ontleend, zooals blijkt uit de namen Roxane en Neoclides, alsmede uit de vermelding van den Steenen Toren (U\hvo$ JtVQyog), die reeds bij Ptolemaeus een voornaam punt is voor het trekken der parallelen. Door de Arabieren kan het niet verzonnen zijn, want Theophylactus Simocatta uit 't begin der 7de eeuw verhaalt ook dat de twee voorname steden van China door Alexander gesticht zijn. Dat de Steenen Toren niet in China, maar aan de westzijde van het Tarimbekken ligt, is vrij zeker bewezen *). In dit verhaal is hij dus misplaatst. Khomdan is de bekende stad Tshangngan. Wat Schül betreft, is het moeilijk te gissen. Theophylactus noemt in plaats daarvan Taugas. Anderen schrijven aan Alexander de stichting toe der niet ver van de Jaspispoort gelegen stad, die de Chineezen Sha-tschü noemen. Daar deze naam bij Ptolemaeus Daxata is geworden (Richth. I, 490), vermoed ik dat Taugas eveneens daaruit verbasterd is. Bij latere schrijvers vindt men Sukcheu, Sucheu, Succuir (Yule Cathay, p. CCII,

') Kiclitli. I, 'l'.IS seqq. Djordjanï zegt dat deze plaats Binkat, de liüufdst'd vau Scliasch, 't latere Tasckkend was.

Sluiten