Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOE IK DOOK ERVARING TOT OVERTUIGING KWAM.

De engel des doods gaat vaak onverschillig den zwakken en ouden voorbij, die zoo gaarne zouden heengaan, om onverwacht de sterken en gezonden van onze zijde weg te voeren, welke bestemd schenen om zwaar beproefde lijders de oogen te sluiten. Welk een groot aantal krachtige en gezonde vrienden heb ik reeds vooruit zien gaan en nooit had ik vermoed, dat ik als een zestiger nog op aarde zou voortsukkelen, gedurig geteisterd door hevige aanvallen van ziekten en pijnen. Maar wat weten wij van den weg, welken de Vader voor ons heeft gekozen als de beste voor onze opleiding en loutering? Wat weten wij van de verborgen doeleinden en de noodzakelijkheid der door niemand uit te denken opvoedingsmiddelen ! en zoo wij ook een oogenblik zwak genoeg waren om niet te kunnen berusten en te vertrouwen dat Gods keus de beste is — de uitkomst zal zeker eenmaal de liefderijke vaderhand openbaren, die wij nooit afweren, maar altijd dankbaar kussen moeten.

Wij kunnen echter plotseling voor raadsels geplaatst worden, die ons doen duizelen. Zoo ging het mij in het voorjaar van 1867, toen een dierbare vriendin, die de rozen der gezondheid op de wangen scheen te dragen, door een vreeselijk lijden werd aangegrepen, dat haar binnen korten tijd ten grave sleepte. Ik had het voorrecht gedurende hare laatste lijdensdagen hare verpleging met hare zusters te mogen deelen, en ik, die geen zusters heb, had vaak bij de aanvallen van mijne ziekte tot haar gezegd: „o, mocht gy my de oogen

Sluiten