Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was blind voor de liefelijke spraak der natuur, die mij met een rouwfloers scheen overtogen, die niet weinig werd verdonkerd dooi het uitblijven van de beloofde verschijning van mijne vriendin. Zou het haar onmooglijk zijn! Zou het haar niet vergund worden, zij die zoo getrouw mij had liefgehad in haar leven, zou zij mij vergeten in hei land aan de overzijde ? Was daar een land aan de overzijde ?... Dagen volgden op dagen, weken voegden zich bij weken. „Laat ik er mijn hart aftrekken", sprak ik tot mij zelve. Ik bezit de gave niet om geestverschijningen waar te nemen — wat heb ik mij in het hoofd gehaald zonder aan de noodzakelijke condities voor verschijningen te denken. Ik verdiepte mij in een studievak dat mij lief was om afleiding te zoeken, vroeg opgeruimde personen bij mij te logeeren en had eindelijk elke verwachting opgegeven om van mijne vertrokken vriendin eenig teeken te erlangen, van haar voortdurend persoonlijk, bewust leven, denken en liefhebben.

De omstandigheden lieten niet toe een goed Medium te vinden en ik had een afkeer van de banale Séances en alledaagsche Mediums met hunne zwakke en twijfelachtige communicaties.

Maar hoeveel Mediums zijn er niet zonder dat zij zeiven of anderen het weten! De geesten weten het echter wel en maken van hunne tegenwoordigheid soms een verrassend gebruik. En zoo gebeurde het mij ook, dat twee jonge dames bij ons logeerden, die stellig onbewust een genoegzame Mediamieke kracht bezeten hebben om mijne vriendin de gelegenheid te bieden hare heilige belofte op het onverwachts te vervullen.

Het was in die dagen nog niet in zwang over geestmanifestaties te spreken. Wie er kennis van droeg, hield die kennis voor zich zelf en zoo ging het mij. Niemand van mijne vrienden wist, dat ik reeds een gansche bibliotheek

Sluiten