Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nimmer hebben wij iets gevraagd omtrent de toekomst, maar alle voorspellingen kwamen ongevraagd en op het onverwachts, en meest in den vorm van visioenen.

In het voorjaar van 1870, toen er nog geen vermoeden van de groote woelingen in Europa bestond, althans niet bij lieden, die als wij geheel en al vreemd aan alle staatkundige berekeningen bleven, namen de visioenen van mijne vriendin een geheel nieuw karakter aan.

Zij zag zich op zekeren namiddag eensklaps verplaatst in een bergachtig landschap, beschreef blijkbaar den Rhijn en zijne rotsachtige oevers, (dien zij nooit bezocht had) de lucht betrok, het werd donker en het geluid van een geweldigen storm vervulde de lucht, zoodat ze geheel ontzet was; uit de dreigende wolkgevaarten daalde, in een stroom van licht, een ontzagwekkende gestalte op de rotsen neder; zij sprak van Michaël — den vorst der hemelscbe heirscharen. Deze engel was gewapend als ten strijde en strekte het zwaard uit over Frankrijk. „Het overmoedige en wellustige volk zal vernederd worden", zeide hij. „Germanië gort zich aan en zal het vonnis volvoeren over Napoleon; zijn ure is gekomen, zijn grootheid spoedt ten einde." Zie, wat schittert daar op de bergen; het is als een rivier van metaal, blinkend in het licht van den engel, die als de zon het oord verlicht. Neen, het is geen rivier; het zijn wapens, helmen, paarden, kanonnen! Welk een heirleger stort zich daar over het arme Frankrijk, dat diep, zeer diep zal vernederd worden en zwaar getuchtigd. Wee, wee, wee!

Toen eindelijk, drie maanden later, 19 Juli 1870, Pruisen den oorlog aan Frankrijk verklaarde, herinnerden wij ons met verbazing dat visioen.

In dien tusschentijd waren de gezichten van geheel anderen aard en hoog religieus karakter, maar, toen in

Sluiten