Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op onze vraag wat onze vrienden met den oorlog te maken hadden antwoordden zij:

„Duizenden liefderijke geesten snellen naar het terrein van elke bataille en wekken in menig strijder, die sterven gaat, een nuttige herinnering, een beter gevoel, een ernstige gedachte, die hem goed doet, en als straks het gebulder deikanonnen zwijgt en de nacht de matelooze ellende verbergt voor sterflijke oogen, als er een hartverscheurend gejammer van de hulpelooze verminkten en stervenden ten hemel stijgt, dan zijn wij daar bij de ongelukkigen en fluisteren den één een gebed in de ziel en laten den ander een visioen zien van dierbare betrekkingen, of verdooven de pijn van dezen door magnetische werking en helpen de banden slaken van de stervenden, als het sterke lichaam niet dan met moeite den geest loslaten kan. O, er is daar een ontzettend groot werk voor ons te doen. Voor anderen brengen wij een afscheidsgroet aan hunne betrekkingen over, door hen in droomen of gezichten met hun gekwetste of stervende verwanten in betrekking te stellen."

Ik betreur het zeer dat ik in die dagen niet alles heb kunnen aanteekenen; maar ik kon het niet doen. Terwijl het Medium in trance was, had zij mijn volle aandacht steeds noodig, en kon niet goed verdragen dat ik schreef, hetgeen ook zoo snel niet doenlijk was; ik schreef dus des anderen daags op zooveel ik mij kon herinneren; alles te onthouden was onmogelijk, omdat de stroom mij al te sterk was van de dagelijks toevloeiende evenementen. Over de nederlagen bij Weissenbourg, Wurth, Freischwiller en Reichoffen, omtrent Metz en Sedan, hadden wij onmiddellijk de berichten, evenals van het beleg van Parijs en de daarop gevolgde handelingen en gruwelen der commune.

Wij kregen ook aanwijzingen van zware beproevingen

Sluiten