Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alle oorden en bezoek van geliefde betrekkingen — daar ginds zijn geen belemmerende omstandigheden, geen ergernissen en wanklanken meer, daar is het ware land der feesten. Verkeerd stelt men zich de zaligen voor in een eeuwigdurende feestvreugde. Neen voorwaar, zij vieren niet altijd feest, zij werken en strijden ook, en deze afwisseling van inspanning en ontspanning is ook voor hen genotrijk en weldadig.

Elk die Jezus op aarde heeft liefgehad of hem eerst in de geestelijke wereld in zijne liefde en wijsheid heeft leeren vereeren, neemt deel aan de Christelijke gedenkdagen en zelfs de geesten, die nog in lagere sferen zijn, maar op den weg der verbetering, wordt het dan vergund voor eenigen tijd in zaliger gewesten of bij verder gevorderde vrienden te verwijlen, om hen aan te moedigen in den goeden strijd en aan te vuren tot volkomen overwinning. Er is dus een zekere zweem van waarheid in de bewering der Roomsch Katholieken, dat de zielen in het vagevuur verademing krijgen van lijden op de hooge feesten. Deze tradities komen ongetwijfeld nog voort uit de ervaringen der eerste Christenen, voor wie de geestenwereld niet gesloten was.

Welk een wijsheid en liefde is toch de beschikking en orde in het groote vaderhuis, dat de aantrekkingskracht van nationaliteiten en godsdienstige richtingen onweerstaanbaar die geesten te zamen brengt in dezelfde sfeer, waar zij geestverwanten aantreffen. Wij leerden dit ook van onze geestelijke vrienden, dat bijv. geleerden zich gaarne samenvoegden om in vereenigingen te werken, evenals de ongeleerden natuurlijkerwijze liefst bijeenbleven, ofschoon niet aan hunne onkunde overgelaten. Neen, zij worden bezocht door de wijzen en verlichten, die hier niet langer zelfzuchtige kamergeleerden kunnen blijven, maar hun licht gaarne laten schijnen, en zoo zij dat nog niet

Sluiten