Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dit verschijnsel ging geheel buiten het Medium om en behoorde dus weder tot een andere klasse.

Ieder Medium heeft bijzondere eigenaardigheden. Zoo bezat mijne vriendin de zonderlinge hoedanigheid, om al mijne pijnen niet alleen aan te wijzen zonder dat ik ze opgaf, maar ze ook op dezelfde plaats in haar eigen organisme te voelen. Menigmaal is het gebeurd, als zij bij mij binnentrad, dat ze zich nog niet van hoed en mantel ontdaan had, of ze zeide reeds: „Wel, wel, wat hebt ge het nu weer in uw heup, of in den schouder of de knie. Al viel de pijn op inwendige deelen, ik behoefde het nooit te zeggen; zij bracht onwillekeurig de hand naar dat deel, dat op dat oogenblik het meest lijdende was.

Zij had die medegevoeligheid echter niet voor mij alleen, zij had het in die dagen ook voor andere lijders. In de kerk of in den spoortrein of bij bezoek, voelde zij steeds of er in hare nabijheid een lijdend persoon zat, en had er vaak den grootsten last van. Bij haar was de aanval echter kortstondig, en ging geheel voorbij als zij zich verwijderde; maar de andere was gebaat, want zoo die al niet geheel van pijn verlost werd, was deze toch zeker voor een groot deel verminderd. Zonderling was ook haar onweerstaanbare aandrang om zich van hare schoenen te ontdoen zoodra zij onder geestelijken invloed kwam. Onverschillig van welke soort of stof het schoeisel was, het scheen bepaald het leder van de zool, dat haar hinderde als zij in trance kwam. Ik heb deze neiging nog bij een paar andere Mediums aangetroffen, en onwillekeurig komt mij daarbij in de gedachten, dat duizendmaal herhaalde, maar onverklaarde bevel aan den grooten ziener der oudheid, Mozes, bij den aanvang van zijne visioenen, „trek uwe schoenen van uwe voeten, want de plaats waar gij staat is heilig land." Waarom was dat plekje gronds

Sluiten