Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Schriften des Ouden en Nieuwen Verbonds te lezen, daar maakt Rome Gods gebod krachteloos, door het lezen der Schriften, en dat wel in onze moedertaal, te verbieden, zoodat alzoo volgens Rome de duisternis licht heet, en het licht duisternis genoemd wordt. Ieder Roomsche, als hij zich ten minste niet altoos als minderjarige wil laten behandelen, moest van zijn priesters eischen, dat er in het Nederlandsch gesproken en gezongen wordt bij de openbare diensten. Zeer begrijpelijk is het echter, dat de priesters hunne leeken liefst dom houden, en hen liever allerlei uitwendigheden opleggen, waar ze voorloopig werk genoeg aan hebben. Eveneens van de biecht zal elk verstandig Roomsche zich met afschuw afkeeren, niet alleen lettende op de onzedelijkheid van hetgeen er plaats grijpt in den biechtstoel, maar ook welke listen er bedacht en uitgevoerd worden omtrent huiselijke, maatschappelijke en politieke zaken. Zoo ook wat de leeken van jongs aan wordt ingeprent aangaande het vagevuur, waarvan in Gods Woord niet het minste spoor wordt aangetroffen. Zeer beslist spreekt de Bijbel ons van hel en Hemel, van een breeden en smallen weg, en dat onze levensboom bij den dood valt naar het Noorden of naar het Zuiden, maar dat hij wezen en blijven zal in de plaats waar hij valt, dus voor geld geen verandering meer te verkrijgen.

Op een listige wijze houdt Rome aan het dommelende protestantisme voor, dat het onderscheid tusschen hen beiden niet zoo groot is als sommigen wel voorgeven, dus dat samenwerking zeer goed mogelijk is, ja zelfs geboden.

We zullen u enkele punten van verschil aantoonen, waaruit telkens weer blijkt, dat Rome door een antiChristelijke of demonische macht gedreven wordt, om Gods Koninkrijk tegen te staan! Terwijl een Roomsche de zegeningen der genade over zich inroept, behoudt hij den hoogmoed der verdiensten. De vergeving door Christus is voor hem maar een toevoegsel, doch de ware Christen belijdt van harte diep schuldig en de!r verdoe-

Sluiten