Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Jezus cn zijne Apostelen zijn moeten , verloochent. Ellendige zucht naar lof bij menschen! zoo deze beoogd wordt met het op nieuw in het licht geven van hetgene men toch zelf gevoelt , dat den Broederen niet dient tot hunne volmaking.

Zijn die Predicatien dan toch in de handen onzer Gemeente-leden , trachten wij, door onze prediking, te vergoeden wat door dezelve hun ontroofd wordt, 't Is waar ! dat klinkt zeer goed doch , wat is het geval ? Het lezen van Smijtegelts Catechismus-P'redicatien, en daar aan gelijke schriften , verwent, bederft hunnen smaak; —maakt hen voor uwe en mijne woorden ontoegankelijk, wekt zelfs achterdocht omtrent onze getrouwheid aan het Euangelie — wij prediken voor dooven.

Wat dan? Ja ! een ieder van ons wende aan wat hij voor zich kunne , om dat boek ter zijde te doen leggen. Een algemeene regel geloof ik niet, dat zich hier geven laat. Afkeuring en ver<mizing zal wel het minst ter zake leiden. Prijzen wij veeleer, wat , behoudens onze overtuiging , te prijzen is. Daarmede zullen wij de harten winnen.

Mogten wij dit kunnen .* smaak opwekken voor

betere werken. Heeft men eenmaal wat degelijkers leeren waarderen , dan kan men van zelf niet meer terug tot het minder goede. Hier denk ik aan mijne brave Moeder. Zij was in 1760 geboren. Begrijpelijk dus, dat zij de Catechismus— Predicatien van Smijtegelt lief had. De eerste

Sluiten