Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bed zou wenschen. Doet gij het, of wenscht gij u een sterfbed, gelijk aan het hare? Mag dan niet op haar graf staan, en met regt: de dood is verslonden tot overwinning! ?

En nu met terugkeering tot ons uitgangspunt — dat tekstwoord — wat ons uit het een en andere zal te leeren zijn? — Dit ook slechts met een woord: ik laat het verder aan uw eigen overdenking en Gods zegen over.

Alleen dit nog. Ik bestelde mijne vrouw, — haar stoffelijk overschot, dat nog niets afzigtelijks had — ten grave te Zeist. Naast dat van hare geliefde zuster, waarop de plaats der schrift: „zóó blijft dan geloof, hoop en liefde, deze drie, doch de meeste van deze is de liefde" was het natuurlijk en welvoegelijk, en vorderde ook haar grafsteen een opschrift. Dit dacht ik, en anderen dachten het eenstemming met mij, karakteristiek, kenmerkend voor haar sterven. De vreeze des doods was geweken, — van haar weggenomen. Dit had zij, hetgeen mij onbekend was, reeds vroeger aan enkele andere persenen gezegd. Vroeger zag zij zeer tegen het sterven op. Wij hadden reeds jaren vroeger, — meer dan 32 jaren leefden wij als echtgenooten te zamen — daarover meermalen gesproken. Stervenstroost was ook voor haar voor stervensnood bewaard. Geen mensch moet het vroeger als zekere bezitting wenschen. God, — de liefde des Heeren, — schenkt het op zijnen tijd aan die Hem en dien troost zoeken. Dat wensch ik nu ook van u, en dat ook op uw graf mogt kunnen staan, of kunnen gezet worden, als ook in betrekking

Sluiten