Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tot u waar en gebleken (en dan is, of het er ook op sta, van minder belang): de dood is verslonden tot overwinning!

„De dood is verslonden tot overwinning" — wat beteekent dat eigenlijk? — Raadpleging van schriftverklaarders doet mij daarop antwoorden, dat het zooveel beteekenen zal als: de dood is geheel overwonnen, en als vernietigd, als vijand ten ondergebragt. Dit geschiedt nu niet door den mensch en zondaar zeiven, maar het tekstverband wijst op Christus als den overwinnaar des doods voor menschen en zondaren, die in Hem gelooven, Hem tot hun Heer en Zaligmaker hebben. Wat ik dan wil zeggen door dat opschrift op het graf mijner vrouw is eenvoudig dit: „van haar is ook de vreeze des doods „weggenomen; ik mag op haar zien als op ééne der„genen, die door Christus over den dood hebben gezegevierd." — En is daaruit niet voor ons te leeren? — De overwinning van één kan reeds anderen doen hopen te zegevieren. Als één langs een weg ergens komt, kunnen anderen hopen ook op dien weg daar te kunnen komen. De weg is er dan, en het hangt er slechts van af, of men ook op dien weg kan en wil gaan. En is het hier niet, men kan! ? Is het niet één, ook voor ons ontsloten weg, een weg, waartoe wij genoodigd worden? — Hier bewijst een voorbeeld ook voor anderen, men zou kunnen zeggen: één voor allen, die het ook begeeren en zoeken. Daarom mag ik dus ook van het voorbeeld mijner vrouw spreken als ons tot leering.

Juist daarom, dunkt mij, te meer, omdat zij niet één dergenen was, die in een bevestigd geloof staan en roemen.

Sluiten