Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

woord . „Oordeelt niet, opdat ge niet geoordeeld wordt.

In Roomsche en Gereformeerde kringen is men met de onderscheiding geloovigen en ongeloovigen spoedig gereed. Voor de Roomsche kerk is het godsdienstig leven, het geloof gebonden aan het deelhebben aan de kerk en de sacramenten. De kerk alléén kan de gaven van den Heiligen Geest uitdeelen en aan de sacramenten is de genade, de hulp van God op geheimzinnige wijze verbonden. Wie dus buiten die kerk staat, haar leer niet kent of deze verwerpt, is een onbewust- of bewust-ongeloovige. Voor den Gereformeerde wordt de scheidingslijn getrokken over het al of niet staan op den bodem van den Bijbel als Gods onfeilbaar woord. Daarom heeft de Roomsche kerk de ketters, die afvalligen en dus in haar oog ongeloovigen waren, steeds vervolgden zoo mogelijk onschadelijk gemaakt. Zóó laat zich ook begrijpen, dat van Gereformeerde zijde over andersdenkenden gesproken wordt als over ongeloovigen. Maar als men gelooven niet gelijk stelt met het aannemen van een zekere kerkleer of een zekere bijbelbeschouwing, maar geloof noemt het vertrouwen des harten op God, dan zal men er niet spoedig toe overgaan iemand bij de ongeloovigen in te deelen.

Het ongeloof ten gevolge van ongodsdienstige opvoeding

Wanneer ik mijne persoonlijke ervaringen, ontmoetingen en gesprekken naga, dan worden de ongeloovigen onzer dagen voor een deel gevormd door hen, die groot geworden zijn zonder ooit van nabij met den godsdienst in aanraking te zijn gekomen. En even waar als het is, dat de opvoeding ons niets

Sluiten