Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gemak. Het hangt niet af van tijd en gelegenheid of men de stilte zoekt. Er zijn menschen met een druk leven, die wel tot de oogenblikken van stilte komen, en anderen, die ondanks veel vrijen tijd geen rust en stilte kennen. Alles hangt hier van af, zooals Naumann *) zegt, of wij in staat zijn open en rond met onszelf over de eenvoudige vragen van ons bestaan te spreken. Zij, die dit niet kunnen, vermijden liefst zooveel mogelijk de oogenblikken van stilte, waarin juist ernstige en diepe gedachten over den mensch komen. En er zijn er velen, die dit niet kunnen. Hierboven worden ze genoemd, de menschen, die zich geheel in beslag laten nemen door hun ambt, hun bedrijf, hun wetenschappelijke studie. Zij zijn eerbiedwaardig door hun ijver, hun plichtsgetrouwheid en maatschappelijk gesproken zijn het de beste menschen, die men zich denken kan. Maar, hoezeer dan ook onze omgeving, staat, maatschappij en wereld rechten op ons hebben, ter anderer zijde mag er met kracht aan herinnerd worden, dat wij maar niet louter en alleen stukken zijn van het groote raderwerk der menschheid, maar dat wij tevens onze persoonlijkheid, onze individualiteit recht hebben te doen. Het Christendom predikt naast het „Gij zijt allen broeders," dat andere „gij zijt een kind Gods." En het is één der gewichtigste vraagstukken van onzen tijd hoe wij rechtvaardig zullen zijn jegens de gemeenschap en jegens ons zelve, hoe wij de plichten tegenover de samenleving zullen verbinden met die tegenover ons eigen innerlijk leven. Het leven rondom ons dreigt ons geheel op te slorpen. Het is een onrustige tijd, waarin wij leven ; haastig ijlen we van den eenen arbeid naar den anderen ; oneindig veel gebeurtenissen vragen onze aandacht ; het geheele wereldtooneel ligt voor ons open ; de strijd om het bestaan wordt steeds moeielijker en ingewikkelder. Des te meer rust op ons de plicht

i) Naumann, Gotteshilfe.

Sluiten