Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich op hooger doel : het wezenlijk geluk, het brengen van het kind in de richting van de voor hem aangewezen bestemming. Deze liefde denkt dus niet aan het oogenblikkelijk geluk, maar aan het einddoel, dat bereikt moet worden. Daarom zal zij zoo noodig streng zijn en straffen, als zachte leiding niet baat, genoegens onthouden of teleurstelling opleggen als de karaktervorming dit vraagt. Wie dit inziet zal ook begrijpen, dat Gods liefde zich op andere wijze openbaren kan dan menschelijke liefde en dat men geen recht heeft aan die liefde te twijfelen wanneer er iets geschiedt, 't welk met onze wenschen en inzichten niet overeenstemt. Maar ook dan blijft het probleem van het lijden een moeielijk vraagstuk voor den geloovigen mensch. Hij zal zich niet tevreden stellen met de optimistische beschouwing, dat er in deze wereld toch ook zooveel geluk is en dat zij, die zaaien onder tranen, zullen maaien met gejuich. De werkelijkheid met zijn nood en ellende laat zich hierdoor niet wegdoezelen. Ook zal hij zich niet over de moeilijkheid heenzetten door de gedachte aan een hiernamaals, dat hem de vergoeding brengen kan voor 't op aarde doorgestane leed. Want de vraag blijft : waarom voert God de Zijnen door lijden tot heerlijkheid ? En evenmin bevredigt hem de oplossing, dat het lijden de straf is voor de zonde. De ervaring immers behoeft niet zeer groot te zijn om te weten, dat het lijden, den menschen opgelegd, volstrekt niet in overeenstemming is met het kwaad, dat zij bedrijven. De groote lijders der menschheid moeten waarlijk niet onder de zondaren gezocht worden.

Neen, dan alléén zullen wij de oplossing van het raadsel naderbij brengen, wanneer wij uitgaan van de beschouwing : de bestemming van den mensch, mede door zijn aardsche leven, is het kindschap Gods, en de liefde Gods openbaart zich hierin, dat zij den mensch tot die bestemming brengen wil. Bij deze beschouwing wordt het aardsche leven dus

Sluiten