Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dag een Lusitania met 1000 opvarenden verzinkt in de zee en dat zeventig jaar lang. Een enkel uur van den wereldoorlog kostte evenveel als de bouw van een universiteit in Californië! Alle gelden, die in de laatste jaren in Amerika zijn bijeengebracht om kerken te bouwen en te onderhouden, zouden niet voldoende zijn om drie dagen de oorlogskosten te dekken. Zes uur oorlog zijn duurder dan alle werk van alle jonge mannenvereenigingen van de heele wereld, een heel jaar lang. Om één dag oorlog te kunnen bes talen, zouden 9000 arbeiders, met een behoorlijk salaris, veertig jaar lang moeten werken.

Maar dat is toch het ergste nog niet. Het ergste is dit: bereiden wij niet allen, dag in dag uit, een nieuwen oorlog voor? Voeren wij niet zelfs allen op meer dan één front oorlog?

Hoe kunnen wij ons van die grenzenlooze haat en vijandschap bevrijden? Hoe kunnen wij niet alleen zelf vrede vinden, maar ook anderen vrede brengen? Wat kunnen we doen, om niet alleen de volkeren, maar de geheele schepping te verzoenen? Hoe kan de verheven droom, dat alle menschen broeders zijn, tot werkelijkheid worden? We ondervinden immers ieder oogen* blik opnieuw, dat de eene mensch voor den anderen een wolf is (Homo homini lupus est), dat de menschen elkaar vreemd zijn, ja elkaar haten!

Sluiten