Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

öf de persoonlijkheid wordt aan den staat ten offer gebracht, we komen tot staatsabsolutisme. Maar in de christelijke gemeenschap ontwikke* len zich beide principes, de persoonlijke vrijheid en de autoriteit van de gemeenschap, de vrij* heid en de tucht zich tot een hoogere eenheid door echte wederkeerige achting. Gedreven door den geest der liefde buigt de een zich vrij* willig voor den ander, in naam van den uit het graf verrezen Heiland. Hier is geen plaats voor onderdrukking van een minderheid door een meerderheid. Hier heerscht de geest van broederlijke hulpvaardigheid, gedachtig aan het woord van Christus: „Wie van u allen de meeste wil zijn, die zij aller knecht".

Wanneer de kerk die nalatenschap bewaart, dan zal ze altijd weer de heilige sfeer scheppen, die heerschte in de opperzaal, toen de Heiland zijn discipelen de voeten wiesch. Telkens weer wordt die wet verwerkelijkt op aarde, tot op den huidigen dag. De wereld zou reeds lang opgehouden hebben te bestaan, als er geen liefde, geen vergeving, geen wederkeerig dienst* betoon meer was. Het is voor ons allen een geluk, dat de geest van broederliefde nog niet is uitgestorven. Maar vreeselijk is het, dat die geest wel aan het uitsterven is.

Ik ken Christelijke gemeenten in Rusland, waar het principe van gemeenschap van goede*

Sluiten