Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heele schepping, ja ieder blad, verlangt naar het Woord, zingt Gods heerlijkheid, weent over Christus".

Ver van God zien we alleen het masker der schepping; de zon straalt wel, maar hij ver* warmt ons niet, de vogels zingen, maar niet voor ons. Wanneer we ons bekeerd hebben tot God, dan is het, alsof van alle zijden gouden snaren gespannen worden naar onze ziel, waardoor we den polsslag van het leven voelen, de klanken hooren trillen van de harmonie der sferen.

Uit Gods heiligdom trekken wij uit met blijds schap en worden met vrede voortgeleid, de ber* gen en heuvelen zullen geschal maken, met vroolijk geschal voor ons aangezicht en alle boomen des velds zullen de handen samenklap* pen" (Jes. 55:12). En Fransiscus, de arme van Christus, die in naam van Christus zich alles ontzegde, en daardoor de scheidsmuren afbrak, die een zielegemeenschap verstoorden, — hij dichtte de beroemde zonnehymne, waar hij de zon en den wind, den nacht en zelfs den dood zijn broeders en zusters noemt.

Toen de mensch opstond tegen zijn schepper, stond de schepping op tegen den mensch. Wie zich aan den Heer onderwerpt, krijgt ook weer volmacht over de natuur.

Lermontow laat een profeet deze woorden spreken:

Sluiten