Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ken kanon, een eenzaam kruis op het graf van een soldaat, en een oude moeder, die zich wees nend buigt over het kruis. Een groote menigte volks stond te kijken en te luisteren. Maar och, in vergelijking met het heele volk waren het er maar enkelen, en ook zij gingen, na geluisterd te hebben, weer naar huis, om den eeuwigen „strijd in vrede" te voeren, de eeuwige vijandschap in het huiselijk leven en in den staat.

Eén oogenblik was het stil. Op de eerste auto was een heer geklommen in een zwarte jas. Hij nam den hoed af, en stelde voor, de bijeenkomst te openen met gebed. De hoofden werden onts bloot, en een eenvoudig, innig gebed voor den vrede op heel de aarde steeg op ten hemel.

Dit zuchten zal worden verhoord, want het is in overeenstemming met den wil Gods.

In Frankfort aan de Main heb ik een prachtig standbeeld gezien van Bismarck. De ijzeren kanselier staat naast een paard, waarop een jonkvrouw zit, met een vaandel, symbool van het Duitsche rijk. Bismarck viert het paard den teugel, in de overtuiging, dat hij Duitschland voeren zal naar het slagveld, de overwinning tegemoet. Op het voetstuk staan de woorden die de kanselier gesproken heeft op den Noords Duitschen bondsdag 11 Maart 1867: „Laten we Duitschland op het paard heffen, rijden zal het wel kunnen". Maar de geschiedenis heeft ges

Sluiten