Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rijmdheid wel ten top moet voeren om aan haar te twijfelen of haar te ontkennen. Wat toch wezenlijk goed en heilig is, hoe zou dat niet tevens schoon zijn? en wat wezenlijk schoon, in den meest verheven zin van 't woord aesthetisch schoon is, hoe zou dat niet tevens dienstbaar wezen aan het goede en heilige?

Zoo zou men in vroeger tijd hebben geredeneerd. Maar wij leven thans in een tijd, waarin men met bespiegelingen en algemeene beschouwingen zeer weinig gediend is. Aan theorieën, die alleen daarop rusten en geen krachtig steunpunt vinden in de feiten van de ervaring en van het leven zelf, hecht men thans weinig waarde meer, en de ondervinding heeft inderdaad ook geleerd, hoe gewaagd het is zich daarop te verlaten. liet spreekt intusschen van zelf, dat in de beoordeeling en waardering van godsdienst en kunst en van den natuurlijken zamenhang van de eene met de andere aan het gevoel een beslissende stem toekomt, terwijl hier daarentegen voor mathematische bewijzen geen plaats is. Ook afgetrokken en dorre bepalingen voegen hier weinig. Maar waartoe ook? Als wij toch zelf niet gevoelen, wat schoon is, of wat heilig en goed is, dan ja kunnen wij wel uitvoerige en naauwkeurige beschrijvingen daarvan of scherpzinnige redeneringen daarover in ons geheugen prenten; maar dat zal ons nog niet veel vergoeden van hetgeen wij missen , als het ons ontbreekt aan gevoel. Ik wil mij daarom

Sluiten