Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nog iets bijzonders zegt, zulks toch niet een beetje zéér doen? Zou een dergelijke combinatie op ieder religieus gemoed toch niet even een indruk maken als van blasphemie (godslastering) ?

Maar hoe komt het dan, dat we in ons eigen land schier dag aan dag, met name antirevolutionaire kiesverenigingen, kunnen horen schermen met de drieeenheid:

„God, Nederland en Oranje!", zonder dat er ook maar iets is, dat ons daarbij schrijnt, ja, dat we zoiets zelfs bij uitstek vroom kunnen vinden ?

Ds. J. J. Buskes Jr. heeft voorgesteld, om de leuze „Met God voor Nederland en Oranje!" dan toch tenminste aan een andere doelstelling te oriënteren, en te spreken van „Met Oranje en Nederland voor God\" maar zulk een stem blijft natuurlijk als die eens roependen in de woestijn. Waar het verschil tussen het heilige en het niet-heilige eenmaal is weggewist, valt het moeilijk de vereiste distantie weer te herstellen.

Combinaties als de bovengenoemde treft men niet alleen aan in reeds lang ingeburgerde leuzen, — ze vernieuwen zich telkens ook weer in liederen, zangen, feestredenen en . . . preken. En in de laatste niet het minst. Telkens en telkens alweer ziet men, hoe de vorstenverering haar draden heenvlecht door de Godsverering en soms wonderlijke kleurencombinaties en figuren schept. Daar de voorbereidingen voor de laatstgehouden feestelijkheden juist in de tijd van het kerstfeest vielen, kon de predikant, die zich voegen wilde naar de geest des tijds, er niet van tussen het éne feit met het andere ,,in verband"

Sluiten