Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door diezelfde wereld, waarvan hij het ware heil verwacht, dan moet hij wel leeren wachten, dan moet hij in zich voelen de satanische macht zijner natuur, nu zij zich niet kan laten gelden in de wereld, dan moet hij komen tot vertwijfeling en wanhoop.

En als hij dan maar moet wachten en weer wachten, als telkens het juiste oogenblik van verlossing voor hem voorbijgaat, dan moet deze vertwijfelde mensch wel komen tot een gelatenheid en berusting, welke hem doet uitroepen : „Heere ! ik heb geen' mensch, om mij te werpen in het badwater, wanneer het water beroerd wordt".

Dan wordt uit dien strijd, in het wachten van acht en dertig jaren lang, geboren het heimwee, het innige verlangen naar datgene, wat meer is dan het genot der wereld.

Want eerst heeft de mensch, op welke wijze dit ook moge geschieden, de onmacht van eigen wezen te gevoelen tegenover de duistere macht der wereld, vóór hij door het wonder des geestes zal aangegrepen kunnen worden en gebracht tot een nieuw leven.

En ook hier gelijk bij den hoveling wordt het wonder verwacht van buiten-af; altoos maar hoopt de kranke, dat het hem gegeven zal worden het eerst in het badwater te mogen afdalen.

En al zijn verwachtingen gaan uit naar de verlossing uit zijn krankheid, opdat hij zich weder in de

Sluiten