Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

iving der zonden en een doorgang tot het eeuwige leven" Uit dit oogpunt beschouwd, is de dood voor Gods kinderen beminnelijk, want wat begeeren zij vuriger, dan Hem zonder zonde volkomen te dienen? Heere, Gij helt geboden, dat men uwe hevelen zeer bewaren zal. Och dat mijne wegen gerigt werden om uwe inzettingen te bewaren! Ps. 119: 4, 5.

Padlus zegt van den godzaligen Abel : door het geloof heeft Abel eene meerdere oferhande Gode geofferd dan Kaïn, door welk hij getuigenis bekomen heeft, dat hij regtvaardig was, alzoo God over zijne gaven getuigenis gaf, en door hetzelve geloof spreekt hij nog, nadat hij gestorven is. Hebr. 11:4. Salomo geeft dit getuigenis van ieder geloovige , want door te spreken na den dood, als de geloofsdaden der godzaligen worden verhaald, is hij in zegening bij zijne geestelijke broeders en zusters.

De liefde, welke een christen na den dood tot zijne ontslapene vrienden gevoelt, is een krachtig bewijs voor de onsterfelijkheid der ziel. Die liefde is tevens een vertroostend blijk van de hartelijke en innige gemeenschap tusschen de kerk op aarde en de gezaligden in den hemel. Wie zou het wraken, om de achting en liefde voor dierbare panden, in Christus gestorven, door gepaste middelen te bevorderen? Vader Jacob rigtte een gedenkteeken voor zijne geliefde Rachel te Bethlehem op. Gen. 35: 20.

Heiland Jezus weende bij het graf van den gestorvenen Lazarus, Joh. 11: 35. Zouden wij dan ook niet een klein bewijs van liefde tot onzen geliefden broeder, in Christus gestorven, mogen geven door deze regelen aan zijne gedachtenis te wijden? Zouden wij dan ook niet om zijn gemis mogen weenen, hoewel wij niet treuren als diegenen, welke geene hope hebben?

Sluiten