Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geen der jongeren noch vijanden die zich dit konden voorstellen. Immers de Joden zeiven kenden deze straf niet, daar bij hen 't koord of 't vuur, 't zwaard of de steen tot 't dooden gebruikt werden; en wat de Romeinen betreft, ook deze heidenen hadden eertijds deze wijze van bestraffing niet gekend. Eerst toen Rome door zijne overwinningen ontaard en door zijne weelde verdierlijkt was, toen 't overal als overheerscher optrad, pasten zij dien vreeselijken dood toe. En dan was 't nog maar een werktuig des doods voor de schuldigsten en laagsten; slaven, vreemden, overwonnenen werden aan 't kruis geslagen. Niet alleen het leven, maar ook de eer verloor hij die tot den kruisdood-veroordeeld werd; aan zijnen naam kleefde voor altoos een smet. Vreeselijk was de kruisdood; de.-joodsche wet met haar geest van barmhartigheid kende dien dan ook niet. Toch zoude de Christus aan 't kruis sterven; aan 't kruis zoude 't Lam Gods Zijn bloed storten tot vergeving van zonden; aan 't kruis Zijne ziel geven tot een rantsoen voor velen. Zoo was het bepaald in Gods raad, maar hoe zoude zulks mogelijk worden? Het jodendom koesterde wel gedachten des bloeds ten Zijnen opzichte, maar geen gedachten des kruises. Vele vonden werden van hen gezocht om zich van Hem te ontdoen, maar de kruisdood — geen die er aan dacht. En toch, hoor hoe klaar de profeet-psalmist den dood des Messias beschrijft: „zij hebben mijne handen en mijne voeten doorgraven," en als wij acht geven op de vele voorbeelden onder 't Oude Verbond: de offeranden werden omhoog geheven en daarna op 't hout gelegd ter verbranding; ook Izak werd op 't altaar gelegd; ook de koperen slang op eene steng gesteld. En vragen we: zijn dit afschaduwingen, hoe ze dan te verklaren? de Mond der waarheid getuigt: ,alzoo moet de Zoon des menschen verhoogd worden.' Maar hoe zou dit kunnen geschieden; hoe Gods Raad vervuld

Sluiten