Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sir Walter Citrine in Sovjet-Rusland

Deze schrijver zegt ons het volgende:

„Ik ontwaakte dien ochtend met den vasten wil de krotten te zien in de buurten, waar geen bezoek verwacht werd, op gevaar af gearresteerd te worden bij deze poging. Wij begaven ons er dus heen, mijn vrouw en ik. Wij behoefden niet ver te loopen. Vlak naast de moderne woonkazernes zagen wij een krotwoning, waarvan de aanblik eenvoudig verschrikkelijk was. Het was niets meer dan een hok. Er hing eenig voddig waschgoed aan een lijntje en een vrouw trachtte iets te koken boven een vuur op den grond.

Ik stond stil om aanteekeningen te maken, tot groote verwondering van eenige voorbijgangers, zoo zelfs, dat een man vijf minuten lang onbewegelijk naar ons bleef staan kijken. Toen gingen wij naar een volgend blok van deze smerige krotten. Op dat oogenblik kwam onze gids aandraven.

„Ik kijk juist even naar de woningtoestanden," merkte ik droog op.

„Neen, onze woningen zijn daarginds," antwoordde hij zoetsappig, naar de nieuwe aangrenzende gebouwen wijzend.

„Er zijn er ook, die ge den bezoekers niet toont," zeide ik, „en ik wil je nog wat meer vertellen. Ik heb er genoeg van, dat ge overal waar ik heenga om mij heen loopt te draaien."

„Ik loop niet om U heen te draaien," antwoordde hij.

Vlugschrift No. 231 Uitgave „Geloof en Vrijheid" - Ie Pijnacker straat 102-106 - Rotterdam

Sluiten