Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met stoffen pantoffels, naar de vergaderingen van de plaatselijke sovjet te begeven op zeven kilometer van haar woning. (Hierbij moet worden aangeteekend, dat de onderwijzeressen geen leeren schoenen konden krijgen. 1) Toen een van hen genoodzaakt was te bed te blijven met bevroren voeten, werd ze streng berispt. Bovendien kwam deze president 's morgens om drie uur aan de school, forceerde de kamerdeur van de onderwijzeressen en beval: „Verdwijn, ik wil gaan slapen!"

Hetzelfde blad (No. 189, 1931) publiceerde uittreksels van een onderzoek, dat werd geleid door de commissie van onderzoek in het gouvernement Vladimir:

„In het gebied van Melnikov heeft men schandelijke dingen ontdekt. De comm. onderwijzeres Darnegui heeft zich zelf van 't leven beroofd, nalatende een brief, waarin zij zeide niet meer de kracht te hebben om een leven te dragen, zooals het hare. Het onderzoek stelde vast dat de onderwijzeressen in dit gebied 12 uren per dag moesten werken. Men constateerde tevens dat de 49 onderwijzeressen van dit gebied daar direct van haar school hierheen waren gebracht en dat ze geheel onbekend waren met hetgeen haar hier wachtte. De laatst aangekomenen waren slechts 16 jaar.

Gedurende het geheele schooljaar interesseerde zich niemand voor de omstandigheden, waaronder deze meisjes moesten leven en werken."

Alzoo, alleen de zelfmoorden trekken de aan-

1) Leeren schoeisel is zelfs niet te krijgen door studenten in de universitaire centra der Sovjet-Republiek. Het dagblad „Koeltoera i Byt" (April 1932) het orgaan van den Centralen Raad der Werklieden-Syndicaten vertelt ons dat leeren schoeisel zoo zeldzaam is, dat men gemiddeld niet meer dan één paar voor tien studenten geeft. In sommige steden kunnen 45 percent van de studenten de lessen niet volgen, omdat zij geen schoenen hebben.

Sluiten