Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oor, alles kan zeggen — lof en klacht, verzoek en twijfel, dank en vraag, alles wat in mij opkomt; en als ik het doe, herkrijg ik zoo geheel mijn kalmte, en er brandt als het ware een heldere vlam in mijn hart en voor mijn gesloten oogen; wanneer ik het heb gedaan, dan wil ik slechts het goede; alle angst verdwijnt, een weldadige, heelende rust komt over mij, en in korten tijd worden mijn klachten tot lof en dank, mijn twijfel gaat voorbij en mijn vragen krijgen als het ware een stil, maar toch tastbaar antwoord. Als ik zoo bid, dan weet ik mij in één eenige en ondeelbare Christelijke Kerk, waar ik iedere confessie haar eigenaardigheden van harte gun, en waar geen plaats is voor confessioneelen trots of onverdraagzaamheid.

Ik heb ook deemoed geleerd. Het maakt mij niet zwak noch gedwee; integendeel: het schenkt mij een ware kracht. Het is immers God die den deemoed in ons geboren doet worden? Tot Hem zeg ik telkens weer: „Al ben ik ook de minste Uwer kinderen, verlaat mij niet en verleen mij de kracht van Uwen Geest, opdat ik met waardigheid ten einde toe zou kunnen dragen wat Gij voor mij hebt weggelegd." En na dit gebed voel ik altijd, dat ik tegen iederen last des levens ben opgewassen.

Zoo heb ik ook het geduld van het Russische volk kunnen begrijpen. Ik ken zijn bron en weet heel zeker en precies, dat het tot de ware overwinning voert.

Eigenlijk is deze overwinning er al. Alleen is zij nog niet rijp voor politieke gevolgen en de kerkvervolgingen woeden voort. Ik liet mij over deze vervolgingen inlichten. Hoe men eerst met moorden op straat begon, en de eerwaardige geestelijken en bisschoppen door Bolsjewistische benden verscheurd werden. Toen ontnam men de Kerk haar geheele vermogen. Toen trachtte de Bolsjewistische regeering de Kerk niet alleen uiterlijk machteloos te maken en te vernietigen, maar ook innerlijk te splijten; zij schoof haar geheime agenten in de kerkorganisaties, zij trachtte de zwakste en slechtste menschen

Sluiten