Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor zich te winnen, de overigen te overbluffen en het kerkbestuur te knechten. Altijd werkte men met list, met leugens en bedreiging. Ontzettend klonken deze bedreigingen, als zij andere menschen betroffen, zooals: „Wanneer het kerkbestuur „dit of dat" niet doet, dan worden honderd onschuldige geestelijken doodgeschoten." Zulke dingen wilde ik eerst heelemaal niet gelooven. Maar toen moest ik constateeren, dat het werkelijk zoo gebeurt.

Iedere geestelijke staat hier steeds voor de keuze: zijn ambt lafhartig neerleggen of zich in dienst van de Bolsjewisten stellen. Daardoor ontstaan dan geheel onverklaarbare, kunstmatige scheuringen onder de geloovigen. Doet hij het laatste, dan is hij met zijn gezin natuurlijk gered, maar tot welk een ellendigen prijs! En menigeen, die dezen smadelijken weg ging, kwam later berouwvol terug, om een goed Christen te worden. Anderen zagen zich echter gedwongen tot het einde te gaan, en eindigden in vernedering, in onherroepelijke goddeloosheid, niet omdat zij het geloof geheel verloren hadden, doch omdat zij uit valsche schaamte en angst hun misstap niet openlijk wilden erkennen en berouwen.

Want dat moet U weten: hier wordt van tijd tot tijd vrijheid van geloof en ongeloof uitgeroepen om de overige wereld te bedriegen; in werkelijkheid is hier echter slechts vrijheid voor de godloozen, vrijheid voor de antichristelijke propaganda. Dat behoort bij de Christenvervolging. Hoeveel priesters en predikanten op waardige wijze den dood zijn ingegaan, is niet te tellen. Hoevelen in concentratiekampen smachten, weet ook niemand. Men weet slechts, dat de smachtenden, waaronder velen van onze Evangelische predikanten, een wonderbaarlijke geestkracht toonen en langs geheime particuliere wegen moedige en opwekkende brieven aan hun verlaten gemeenten schrijven. Ik heb zelf veel van zulke brieven mogen lezen. Hoe gelukkig die gemeenten zijn, als zulk een brief aankomt en hoe luid allen tezamen bidden en hoeveel vreugdetranen er vloeien, dat

Sluiten