Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was zij met een predikant gehuwd, doch na enige jaren waren de mannen van de G.P.Oe. gekomen om hem gevangen te nemen en te doden. Hij was immers dominéé? En die moeten in Rusland uitgeroeid worden.

Wat een moeite had het haar gekost om de monden van haar kinderen gevuld te krijgen! Meermalen sloop de honger hun huisje binnen. Ook deze avond. Door de slaap zijn de kinderen gelukkig de knagende honger vergeten.

Soms heerst er vreugde in hun huisje. Dat is, wanneer er pakketten komen, die hun worden gezonden door geloofsgenoten uit andere landen.

De kleine Christina is dan zo blij, dat ze in haar handjes klapt en luid het versje begint te zingen dat moeder haar geleerd heeft: „God is liefde".

Dan schrijft moeder een brief naar die onbekende mensen en bedankt hen hartelijk.

Toch behoeft weduwe Iwanof in 't geheel geen moeite te doen om haar kinderen eten te geven. Wanneer ze slechts naar haar broer gaat, die onderwijzer is, zal alles wel goed komen.

Maar dat wil zij juist niet. Als zij naar hem gaat, zal ze haar kinderen naar school moeten zenden en dat wil zij in geen geval. Oom is een spotter, die goed weet, dat moeder den Heere dient en haar kinderen heeft leren bidden.

Nóóit zal zij ze naar school sturen! Hier leert men inplaats van Christus, inplaats van het Evangelie en naastenliefde, haat, leugen en goddeloosheid. Men dwingt de kinderen deel te nemen aan allerlei goddeloze demonstraties, die ten doel hebben de geestelijkheid te bespotten. Op die school worden gemene dingen van den Heiland verteld en door platen aan de muur zien de kinderen gruwelijke voorstellingen.

Neen, in zo'n omgeving wil moeder haar kinderen niet laten opvoeden. Dan leert ze hen liever zelf lezen en schrijven.

Sluiten