Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komst. De God der verlossing gaat spreken van wat Hij tegenover de zonde zal stellen. Doch dat weten wij immers wel: dat zal natuurlijk verlossing zijn! Zeker het zal ook verlossing wezen, maar het gevaar is niet buitengesloten, dat wij ons van die verlossing een verkeerde voorstelling maken, dat wij ons er een andere voorstelling van maken dan God.

Wij zijn gewoon Genesis 3:15 de paradijsbelofte te noemen. Doch als ik er goed naar begin te luisteren, komt de vraag bij mij op: is dit een belofte, moet dit niet veeleer een bedreiging heeten? Wat was er feitelijk gebeurd met den mensch? Wel, niet anders dan dit: hij had een nieuwe vriendschap gesloten. Met haar vleiende taal en haar grootsche beloften was het de macht van het kwaad gelukt zich binnen te smokkelen in het leven van den mensch en zijn hart voor zich te winnen. Wat is van deze vriendschap nog veel te wachten, nu zal het eerst recht goed gaan worden! Het vroolijk spel is aan den gang. Doch daar komt de Spelbreker, die tot de macht van het kwade zegt: „Ik zal vijandschap zetten tusschen u en deze vrouw." Neen maar, zegt God, deze vreugde zal van korten duur zijn; daar zal Ik een stokje voor steken, dat gij beiden vrienden zoudt blijven, Ikzalutweeën wel van elkaar weten te halen. God is voornemens oneenigheid te brengen tusschen de pas verbondenen.

Is dat nu een belofte? Of is het een bedreiging?

Sluiten