Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Verwerping der dwalingen.

1. De Remonstranten leerden, dat de voldoening van Christus algemeen was voor alle menschen, maar de toeeigening aan de menschen zelf wordt overgelaten.

De Heilige Schrift leert echter, dat de genade particulier is.

2. De Remonstranten: dat Christus alleen voor den Vader het recht verwierf om een nieuw verbond der genade of der werken met den mensch op te richten.

De Heilige Schrift: dat Christus geworden is Middelaar des beteren, d.i. des Nieuwen Verbonds, en dat een testament in de dooden eerst vast is.

3. De Remonstranten: dat Christus voor den-eondaar alleen de macht heeft verworven om opnieuw met de menschen te onderhandelen en nieuwe voorwaarden te stellen, wier volbrenging van 's menschen vrijen wil zou afhangen.

De Heilige Schrift: dat de mensch van nature niet anders kan en wil dan kwaad doen.

4. De Remonstranten: dat het nieuwe verbond hierin bestaat, dat de onvolmaakte gehoorzaamheid des geloofs voor de volmaakte gehoorzaamheid der wet gerekend wordt.

De Heilige Schrift: dat wij om niet worden gerechtvaardigd uit Zijn genade door de verlossing, die in Christus Jezus is.

5. De Remonstranten: dat alle menschen in den staat der verzoening zijn aangenomen en vrij zijn van de schuld der erfzonde.

De Heilige Schrift: dat wij van nature kinderen des toorns zijn.

6. De Remonstranten: dat God aan alle menschen de weldaden van Christus' dood heeft willen geven en het deelachtig worden overlaat aan 's menschen vrijen wil.

De Heilige Schrift: dat èn de verwerving èn de toeeigening enkel genade zijn.

Sluiten