Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pijn aan zijn oogen is ondragelijk. Hij weent, aldoor maar weent hij, de prediker van de blijdschap en zijn volgelingen weten niet wat ze er van denken moeten. Maar Clara maakt hem een loofhut in den tuin van het klooster en ze spreekt hem moed in, ze houdt hem zijn eigen woorden voor, en ze vertroost hem met de stellige beloften van God. Op een middag, juist nadat ze weer een tijd met hem gesproken had, is men gezeten aan den eenvoudigen kloosterdisch. Daar schijnt opeens het gelaat van Franciskus als verheerlijkt, zijn lippen prevelen, zijn stem wordt duidelijker, men luistert, men begint de woorden te verstaan — ,,Laudato sia lo Signore" — Franciskus heeft zijn beroemde gedicht van de zon gemaakt,

Sluiten