Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Komt zoo een tot zelfkennis, dan barst hij uit in jammerklachten over zichzelven en zegt: ik ben de grootste der zondaren. Maar bij niemand is die klacht onstuimiger dan bij dien edelen geest, welke met inspanning van alle krachten heeft gepoogd goed te wezen en beter te worden, en die eindelijk bemerkt, dat hij zichzelven gezocht heeft in zijn jacht naar volmaaktheid. Zoo een heeft zeer fijn en daarom zeer hevig gezondigd. Gruwelijk heeft hij misdreven. Door den Heiligen Geest aan zichzelven ontdekt, klaagt de edelste: Heer, ik ben de voornaamste van alle zondaren.

Er zullen niet veel menschen op de wereld geweest zijn edeler van aanleg dan Paulus. Er zijn er ook maar weinigen geweest, die zulk een diep zondebesef hebben gehad als hij; een zondebesef, dat zich nog niet zoozeer in luide schuldbelijdenissen als wel in zijn diepe positieve overtuiging uitspreekt: Uit genade wordt een zondaar behouden, uit genade alleen.

Misschien zegt deze of gene, die de waarheid dezer gedachten erkent en beseft, tot zichzelven : Indien het alzoo met den mensch en zijn zonde is gelegen, dan mag ik hopen, dat ik niet tot de edelen van aanleg en karakter behoor, want dan wordt het voor mij een zeer moeielijke zaak behouden te worden. En ja, ik begrijp dat iemand zoo spreekt. Wie de vreeselijke worsteling om zalig te worden d. i. wedergeboren te worden kent, moet bijna zoo spreken.

Toch is het niet goed aldus te spreken. Neen, beklaag u niet. Want hij, in wien de hartstocht van het begeeren en het nemen hevig woedt, heviger d. i. fijner dan bij een ander, zal ook wanneer hij wedergeboren wordt, een evenredige mate van lust om zichzelven te geven ontvangen, meer dan iemand anders.

Zie het aan Paulus.

Is er een mensch op aarde geweest met meerder üefde dan hij? Grenzeloos is zijn liefde. Ontbonden en met Christus

Sluiten