Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

openbaringsvorm staat in het nauwste verband met de ontwikkeling van het Calvinisme en den strijd tegen het Calvinisme. De Chr. Jongel.-Vereen, is wel niet een echt Nederlandsche plant, maar blijkt toch wel in onzen grond te kunnen aarden.

Vraag 1. Hoe kwamen Da Costa e. a. er wel toe de wederkomst van Christus zoo nabij te stellen?

2. Wat verstaat men door het Chialisme? Hoe bestrijdt men dat?

3. Hoe lang zal het voortbestaan der Kerk duren? Waarom zal er na den oordeelsdag geen Kerk meer zijn? Hoe kwam het, dat de Kerk eerst na den val ontstond?

4. Wat weet ge van de Heldringsgestichten? Wie staat daar nu aan het hoofd?

5. Wat weet ge van Wolbers en Kater?

6. Hoe ontstonden de eerste Chr. Jongel.-Vereen? Vertel iets van de geschiedenis der Chr. Jongel.-Vereen.

7. Waarom is het streven van den Ned. Bond van Jongel.-Vereen. op Ger. grondslag meer bevordelijk aan ons nationaal welzijn dan dat van het Ned. Jongel.-Verbond?

L. Groen van Prinsterer. 1801 — 1876.

Mr. Guillaume Groen van Prinsterer; geboren 21 Augustus 1801 te Voorburg en overleden 19 Mei 1876 te 's Gravenhage, zoon van schatrijke ouders — zijn vader was geneesheer — aanzienlijke en geëerde lieden. Hij was leerling van de voornaamste letterkundigen, de roem der Leidsche academie. Van andere hoogescholen kwam men over om Groen te hooren aan de Leidsche hoogeschool, sprekende in classiek Latijn. Zijn academische proefschriften van 1813 getuigen van een studie, maar ook van een genialen aanleg, die aller verbazing wekten. Hij sprak even vlug Grieksch als Latijn. Nog geen 20 jaar oud, was hij reeds aangewezen als opvolger van professor Borger; de voorzichtigheid van zijn vader voorkwam dit. Na den dood van prof. Kernper scheen Groen bestemd diens opvolger te worden als professor in Staats- en Volkenrecht, doch de geschiedenis van Groen leert ons, hoe het liberale Nederland de grootste mannen, die het liberalisme bestrijden, mishandelt. Geen enkele wetenschap mocht de man van wetenschap aan eenige academie dienen. Bij de drie opvolgende koningen des lands echter stond Groen in geheel eenig vertrouwen: in 1872 werd Groen referendaris (hooggeplaatst ambtenaar) aan het hof van Koning Willem 1 — de archieven van Oranje werden hem ter uitgave toevertrouwd, het eerste deel verscheen in 1835. In 't volgende jaar werd hij staatsraad in buitengewonen dienst. Groen heeft bijna een halve eeuw onafgebroken voor zijn volk gesproken, maar dat volk verstond hem schier niet, hoe goed de natie in hare beste vertegenwoordigers het doel van zijn streven ook begreep. Groen was een geboren volksvertegenwoordiger, doch de Kamer had

Sluiten