Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Welnu, wij zullen er in berusten, mits deze belofte worde vervuld, mits er inderdaad neutraliteit zij.

Neutraliteit? Zij ligt niet in de rigting die sedert 1789 de overhand heeft.

De Staat die zich van het Christendom losscheurt, is vijandig en geenszins neutraal ').

Geen scheiding wil het liberalisme, maar de naauwste vereeniging tusschen den revolutionairen Staat en eene met dien Staat gelijksoortige Kerk. Geen vrijheid der Christelijke Gezindheden , maar ondergeschiktheid, beteugeling, berooving, inlijving in de algemeene Godskerk. Vijandschap op leven of dood.

Daarom moet ik, thans vooral, herhalen , wat ik in 1862 schreef: " Onder de leus van scheiding van Kerk en Staat, die, welbegrepen , ook door ons begeerd wordt, is het, in den grond der zaak, om bezieling van Staat en Kerk en School met de religie van het ongeloof te doen " 2).

1) Ter Nagedachtenis van Stahl, IV.

2) Zoo even komt mij onder het oog het laatste nummer der Nederlandsche Gedachten, in wier uitgaaf, ook waar ik niet alles beaêm, ik een verblijdend teeken waardeer van christelijke belangstelling in vaderlandsche politiek. Ik lees daar met instemming: " Volken, die door den invloed van het Christendom tot beschaving zijn gekomen, kunnen niet anders dan christelijk of antichristelijk zijn; onzijdigheid is hun voortaan onmogelijk. Dit geldt ook voor den staat." —• Gaarne onderschrijf ik wat over de zitting van 18 Junij (die ik niet heb kunnen bijwonen) gezegd wordt: " Wij zonden geen oogenblik geaarzeld hebben tegen het wets-ontwerp te stemmen. Niet omdat de Nederlandsche minister verzuimd had op de staatkundige gelijkstelling der Joden in alle Zwitsersche kantons aan te dringen , maar alleen omdat hij zoo weinig waarde schijnt te hechten aan het echt Nederlandsche, echt Christelijk beginsel van gewetensvrijheid , dat hij verzuimd heeft te protesteren tegen het ontzeggen van burgerlijke vrijheid aan zoo velen der Zwitsersche Joden."

Sluiten