Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wen tijd goeddeels aan hun vroeger analphabetisme ontgroeid. Daarmee is echter meer bereikt dan een minimum-peil van algemeene ontwikkeling!

Want - en daarmee zijn wij dan midden in de gemoedsbeschaving - die lectuur van den Bijbel bracht met zich mee een vorming van de godsdienstig-zedelijke voorstellingswereld, ver uitcirkelend naar gebieden van geestelijk leven, die niet zoo dadelijk en bewust godsdienstig doorleefd behoefden te wezen. Ik bedoel dit: het moet toch wel verschil maken of de groote voorbeelden die een volk getoond worden, van het kaliber zijn van Achilles, Odysseus, Aias, Hektor - zooals de oude Grieken die in hun volks-leesboek, de poëzie van Homerus, vonden; dan wel of een volk leest van de geloofshelden, de duiders, de rechtvaardigen als Abraham, Elia, Job, de lijdende Godsknecht (Jes. 53), Paulus, Johannes... Het christendom is een godsdienst van innerlijke vernieuwing, van bekeering en wedergeboorte, van schuldbesef en verlossings-

Sluiten