Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook het majesteitelijke en imponeerende in Hem op den voorgrond doen treden.

Augustinus schreef in + 430 dat een baard het symbool is der dapperheid van hen, die in volle levenskracht en levensdoening zijn. Vandaar dat vele schilders Hem met een baard teekenden.

Als echter in den voortgang dezer eeuw de Christus-figuur langzamerhand de trekken van een grijsaard aanneemt, is het een angstig teeken van den neergang van een overrijpen tijd. Meer en meer ziet men, als men de opeenvolging der Christus-afbeeldingen bestudeert, dat elke tijd zijn eigen Christus-beeld ontwierp, want als in de wereldgeschiedenis de opkomst der Germanen geboekstaafd wordt, zien we een gansch andere afbeelding te voorschijn komen. De voorstelling van een ouden grijsaard sloot zich niet aan bij het jonge, krachtige volk, dat zich aan het begin wist van een nieuwe aera.

Als overwinnaar, jong, sterk, door heldenattributen omgeven, soms met Germaansch ongeduld kloppend aan de voorpoorten der hel, zoo zien we de afbeeldsels uit dien tijd. —1 Het jonge volk beeldde zich een jongen Christus uit.

In de middeleeuwen en zelfs lang vóór dien hadden de geleerden zich veelmaals beziggehou-

Sluiten