Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verried en allen verlieten ze Hem in het oogenblik van gevaar.

Ook waren daar de hoon, de spot, de verdachtmaking, die Hem steeds omringden. „Wijnzuiper" en „veelvraat" zijn eenige der namen waarmee men Hem schold. Een godslasteraar noemde men Hem, Die het Heilige van den Naam des Heeren verstond als geen ander.

Men beschuldigde Hem van politieke bedoelingen, terwijl Zijn zending was het Geestelijk Koninkrijk te fundeeren.

Dan was daar Zijn groote eenzaamheid onder de menschen. Niet één, die Hem begreep, niet één, die Zijn zending verstond. En toch iemand, wien de rustige blijdschap uit de oogen straalde, niettegenstaande dit alles.

In 1891 schreef Lord Churchill een brief aan zijn vrouw: „Meer dan tweederden van mijn leven is voorbij, ik bedank er nu langer voor om mijn hoofd tegen een steenen muur te stooten. Er is te mijnen opzichte geen verdraagzaamheid, geen waardeering, laat staan dankbaarheid geweest; niets dan haat, nijd en verdachtmaking. Ik heb er schoon genoeg van en ben er beu van, ik maak een eind aan mijn politieke loopbaan".

Wat een verschil met den rustigen levensgang van Jezus Christus! Zijn vast verzekerd geloof

Sluiten