is toegevoegd aan uw favorieten.

De kinderdoop, beschouwd met betrekking tot de kerk, de praedestinatie en de wedergeboorte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eene ware boete doen is niets anders, dan terugkeeren tot zijnen Doop, van welken men afgeweken is. Worden wij ontrouw, Hij blijft getrouw en wil met open armen een ieder opnemen, die zich bekeert" (1). De Sacramentele Praedestinatie-leer vereenigt dus in zich de beide eischen aan den geloovige, om blijde en welgemoed te zijn, door niet te twijfelen aan de zaligheid, en tevens om zijne zaligheid te werken met vreezen en beven.

Wij kunnen hier de vraag niet voorbijgaan, in welke betrekking staat de leer van den Kinderdoop tot die van de Apokatastasis of tot de leer van de eindelijke wederbrenging van alle zedelijke wezens tot het zalige leven in God. Het ligt reeds in het voorgaande, dat elke beschouwing van de Apokatastasis, die steunt op het begrip van eene reeds voltooide praedestinatie, moet verworpen worden. De abstracte Praedestinatie verschilt niet van die van Calvin, dan alleen daarin, dat zij het dualisme van Calvin in eene hoogere eenheid zoekt op te lossen. Beide sekten hebben de, reeds voltooide, Praedestinatie gemeen. Daar, waar eene algemeene Apokatastasis ontstaat uit eene noodzakelijkheid door natuurwetten, daar is de vrijheid evenzeer vernietigd, als daar, waar de verwerping uit physieke noodzakelijkheid wordt afgeleid; daar heeft de werkelijke ontwikkeling der vrijheid, daar heeft de tijd en hetgeen in den tijd gewerkt en gepoogd wordt, zijne beteekenis verloren en daarmede is dan ook de Doop een teeken geworden van datgene, wat noodzakelijk gebeuren moet, ook al heeft de Doop geen plaats. Het is het Universeel Baptisme, dat hier weder doorschijnt, maar in den vorm van het Fatalisme. In dezen vorm vertoonde zich de Apocatastasis met name bij een gedeelte der oude Wederdoopers ten tijde der Reformatie en is teregt verworpen in het 17 art. der Augsburgische Confessie. Evenzeer nu als die Apokatastasis moet verworpen worden, die het gevolg is van het begrip eener, van eeuwigheid af reeds voltooide, Praedestinatie, zoo moet het ook die, welke het gevolg is van eene_magische voorstelling van den

(1) Luther, in zijn geschrift : over de Babylonische ballingschap.