is toegevoegd aan uw favorieten.

Het driehonderdjarig bestaan van het Seminarium der Remonstranten 1634, 28 October 1934

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den ouden Statenbijbel las hij enkele Psalmwoorden en een gedeelte uit het Nieuw Testament, waarna hij woorden van dank sprak en in enkele zinnen waarde en beteekenis der herdenking vastlegde. In het schemerduister hing toegewijde aandacht voor het 17de eeuwsche Bijbelwoord en zijn 20ste eeuwsche vertolking, afgerond en besloten door den krachtigopgewekt gezongen Ambrosiaanschen lofzang: „Groote God, wij loven U." Zoo eindigde de herdenking van 29 October 1934 op de eenige wijze, waarop dat slechts kon mogelijk zijn: in den toon van lofverheffing en aanroeping van Gods Heiligen Naam.

Het was een zeer volle middag, die, zonder overladen te zijn, toch een strak tempo van afwerking eischte. Dat nochtans niemand het gevoel had van overhaasting of oververmoeidheid ligt wel aan het feit, dat de verschillende onderdeelen der viering elk hun eigen karakter en de eigen plaats van bestemming hadden. Telkens ontspande de korte wandeling en kon men zich frisch instellen op het nieuw-gebodene. Des avonds hielden de Seminaristen en oud-Seminaristen in Huize „Bruijns" aan het Rapenburg een maaltijd. De tafel, waaraan met de leden van de Societeitscommissie en van het Curatorium ook enkele oud-curatoren aanzaten, werd voorgezeten door ]hr. Ir. G. de Graeff, die aan het geheel een opgewekte leiding gaf en zich in zijn woord tot Dr. Harrison een internationale tafelpraeses toonde. Ernstige woorden werden gesproken — wij herinneren aan de wijze, waarop Prof. Heering zich tot zijn leerlingen richtte en aan den groet, dien Ds. }. H. Groenewegen namens zijn Moeder overbracht, — maar de Arminiaansche stoutigheden ontbraken niet, noch in de woordspelingen op het menu noch in de in aller ijl geimproviseerde sprekende film, waarin Seminaristen de sterren en enkele oud-Seminaristen geduldig-meewerkende figuranten waren.