is toegevoegd aan uw favorieten.

Zalig zijn de dooden, die in den Heere sterven, want hunne werken volgen hun na

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

veel valt hier te leeren, als de lijd het toeliet liier te vertoeven. Maar wij moeten voortgaan.

Wij verlaten dan dit graf in de blijde hoop, eens den zaligen, die hier rust, in eene betere wereld te ontmoeten, en om eens zoo gelukkig te worden, zenden wij in onze harten deze bede ten hemel:

Leer ons, o God! hier streven Naar dat regt Christelijk leven,

Dat zulle een eind verwerft,

Opdat ik, na dit, zwerven,

Ook eenmaal moge sterven,

Zoo als de ware Christen sterft.

Ev. Gez. CLXXX: 7.

F. Eindelijk (want wij moeten ten einde spoeden), wat is dat voor een grafteelcen dat ik zie?

JJet is het graf van eenen Leeraar.

Zeker van eenen braven, welmeenenden, getrouwen Leeraar, wien men dit grafteeken waardig keurde. Nu dan is dat graf ook wel waardig dat wij er een enkel oogenblik bij vertoeven, en daarmede willen wij dan ook onze beschouwing sluiten.

Deze genoot dan de onuitsprekelijke eer de heerlijkste bediening te mogen vervullen, die er op aarde zijn kan. Wel zwaar, maar voortreffelijk; medearbeider van God, medearbeider van Jezus Ghristus , werken voor de eeuwigheid! Dat wil zeggen voor eenen mensch, die zijnen schat in aarde vaten draagt, maar Hij die roept is getrouw, de Heer der gemeente hielp ook zijnen dienaar. Wie weet hoe menigmaal