is toegevoegd aan uw favorieten.

Drie leerredenen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

olie der vreugde zalven , de ziel verkwikken met het heilige uit 's Heeren paleis. Het doet ons hier reeds de zaligheid genieten. De bekeering is niet een weg van smarte en lijden. Zij is niet de vijandin van alle ware vreugde. Dat men dit toch niet meene ! Dat men toch niet meene dat het dan met alle vreugde gedaan is! We behoeven niet naar Simon den toovenaar te gaan om vreugde te hebben. Door tooverij zullen wel de zinnen des volks worden verrukt, althans voor een tijd, maar de ware blijdschap komt alleen in Samaria, als Philippus daar het. evangelie der zaligheid gepredikt heeft en zij het Woord Gods heeft aangenomen. Gelijk ook de kamerling zijn weg met blijdschap kan reizen, wanneer hij in het Lam Gods zijn redder had leeren kennen.

Daarom dan ook mag zij onberouwelijk worden genaamd. Daargelaten of het onberouwelijk hier bij bekeering dan wel bij zaligheid hoort, de bekeering is inderdaad onberouwelijk. De tijdgeloovige moge soms berouw hebben van het tijdelijk laten staan van den beker der zonde en tot hem weer terug keeren, niet alzoo hij, die door een waarachtig geloof Christus is ingelijfd. De ware hekeering is onberouwelijk. Wij worden niet ontmoedigd door tegenstand, om alzoo op de schreden terug te keeren. De rivier, ontsprongen op de bergen, met eeuwige •sneeuw in gemeenschap, breekt door muren en ketens van graniet en hazard. Zoo de kinderen des Heeren. Van hen geldt:

„Het zal ons nooit berouwen,

De keus van 't smalle pad;

Wij kennen den Getrouwe Die ons heeft lief gehad."

Het zal menigeen berouwd hebben en nog berouwen, dat hij zoolang de zonde gediend heeft; dat hij zich nog weer zoo gedurig krijgsgevangen laat nemen onder de heerschappij der zinnelijke bekoring ; maar nog nooit is uit den mond van Gods kinderen de klachte gehoord, dat het hun tegenviel op den weg van 's Heeren bevelen.

Om dit alles nu, om die dadelijke vrucht, bestaande