Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In de lever wordt een kinderhoofdgroot absces aangetroffen, waarin lichtgele, niet stinkende etter wordt gevonden, in uitstrijkjes worden geen zuurvaste bacillen gezien.

Microscopie.

Darm: De veranderingen zijn grootendeels beperkt tot den dunnen darm. De mucosa is sterk verdikt door infiltratie van de propria mucosae, waarbij de epithelioide cellen meestal in hoopjes bijeen liggen en vooral in de oppervlakkige gedeelten zijn gelocaliseerd.

Reuzencellen komen niet in een groot aantal voor. In bepaalde gedeelten zijn de Lieberkühn'sche klieren grootendeels verdwenen. Bij het verdwijnen van deze klierbuizen treden soms cysteuze veranderingen op, waarbij detritus en zuurvaste staafjes in het lumen kunnen worden aangetroffen.

De muscularis mucosae is plaatselijk verzwaard (vooral in de plooien), op andere gedeelten uitgerafeld door infiltratie of zeer dun uitgerekt.

In de ileocoecale klep treft men ter plaatse van de plaque eigenaardige veranderingen aan in de submucosa, n.1. holten gevuld met een slijmigen detritus, omgeven door lymphoide weefsel, waarbij soms zuurvaste staafjes in het lumen der holte voorkomen.

Bij nadere bestudeering van deze vormsels blijken zij te ontstaan uit klierbuizen, afkomstig uit de mucosa die bij het uitgroeien van de follikels naar de mucosa, in dit lymphoide weefsel blijkbaar afzakken naar de submucosa en de genoemde cysteuze veranderingen kunnen ondergaan. Het epitheel kan hierbij ten slotte vrijwel onherkenbaar worden.

In andere follikels worden groepjes epithelioide cellen gevonden. Overigens zijn de veranderingen in de submucosa wisselend in hevigheid, behalve een min of meer diffuse infiltratie in de oppervlakkige laag treden vaak haardvormige veranderingen op.

Uitgebreid vindt men hier ook weer lymphangitis paratuberculosa, die zoowel in de muscularis als in de subserosa is te vervolgen. Tevens treedt ook perivasculaire infiltratie herhaaldelijk op. Oedeem is in wisselende mate aanwezig.

Het aantal zuurvaste bacillen is groot, zij zijn als roode vlekken in de haardjes van epithelioide cellen reeds bij zwakke vergrooting zichtbaar.

Sluiten