Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ook in het colon worden sterke verdikkingen aangetroffen met plooivorming van het slijmvlies. De plooien zijn grijszwart gepigmenteerd en komen duidelijk uit tegen het normale geelachtige colonslijmvlies.

Hoewel in den regel het colon slechts gedeeltelijk of in het geheel niet in het proces is betrokken, werd toch in 10 gevallen over de geheele lengte een sterk verdikte wand aangetroffen.

Het rectum is zelden aangetast, hoewel in enkele gevallen wel een verdikte wand werd aangetroffen, is het slechts in zeer enkele gevallen gelukt om in uitstrijkjes met zekerheid paratuberkelbacillen aan te toonen.

De verdikking van de submucosa is in den regel nog belangrijker dan van de propria mucosae, deze verdikking berust hoofdzakelijk op oedeemvorming. In uitgesproken gevallen kunnen mucosa en submucosa wel een dikte bereiken van y2 tot % c.M., daarnaast komen echter herhaaldelijk gevallen voor, dat de verdikking bij macroscopisch onderzoek zeer twijfelachtig of nihil is. In deze laatste gevallen is ook het aspect van de darmmucosa weinig of niet veranderd en ontbreekt vaak de eigenaardige kleurverandering en is het slijmvlies schijnbaar volkomen normaal. Soms twijfelt men of een lichte catarrhale ontsteking aanwezig is, dan wel, dat de darm normaal is, terwijl bij microscopisch onderzoek een duidelijke paratuberculose wordt gevonden. Behalve in zeer uitgesproken gevallen is alleen op het macroscopisch onderzoek de diagnose paratuberculose slechts zelden te maken.

De mesenteriale lymphklieren zijn als regel gezwollen, in graad echter verschillend. In drie gevallen werden macroscopisch volkomen normale mesenteriale klieren gevonden. De sneevlakte is als regel vochtig en week, waarbij een troebel, melkachtig vocht van de sneevlakte afvloeit; de kleur is wisselend, soms grijsblauw, soms iets meer geel, speciaal in het bastgedeelte.

Bergman vond eens een zwelling van het urineblaasslijmvlies, waarin ook petechiën voorkwamen. Bij microscopisch onderzoek van slijmvliesafkrabsel kon hij zuurvaste staafjes aantoonen. Hoewel in alle gevallen, speciaal op het urineblaasslijmvlies werd gelet, konden nooit macroscopische veranderingen worden gevonden. In uitstrijkjes werden nooit paratuberkelbacillen aangetoond.

A I e x e j e f f G o 1 o f f, die vier gevallen beschrijft van para-

Sluiten