Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

centrum; een verzwakking van de zenuw-contröle ten gevolge van schrik, emotie, en dergelijke. „The squint is an outward sign — speaking of the majority of cases — that there is refractive error. Not until the squint

occured did parents or doctor know that one eye was defective Our

objest and ideal should be the correction of the refractive error bef ore the squint occurs." Hij erkent echter, dat het momenteel nog niet mogelijk is deze prophylaxis tegen het scheelzien practisch uit te voeren, wegens de moeilijkheid kinderen vóór het bereiken van den schoolleeftijd te onderzoeken.

Strabismus convergens concomittans bij kinderen verdeelt Thomson in: een gedeelte dat verdwijnt na indruppeling van atropine of (en) correctie van de refractie-anomalie, het spasmodisch gedeelte, dat overeenkomt met het exces van accommodatie; een ander gedeelte, dat in meerdere of mindere mate blijft bestaan, de toestand van physiologische rust der oogen, die bij ontbreken van het binoculair-zien convergeeren.

Bij het onderzoek van ongeveer 50.000 schoolkinderen is het hem gebleken, dat het percentage van scheelen op den leeftijd van 5 tot 6 jaar tweemaal zoo hoog is als op dien van 12 tot 13 jaar. Hieruit trekt thomson de conclusie, dat er gedurende de schooljaren een cosmetische genezing van het scheelzien tot stand komt.

Volgens Stewart Barrie is strabismus convergens concomittans een eind-resultaat; de oorzaak ervan is een zwakte of ontbreken van de fusieneiging; de aanleiding kan alles zijn, wat de volledige functie van den fusie-zin belemmert.

Als de wensch tot binoculair-zien sterk genoeg is, ontstaat er geen scheelzien. Bij een visus van bijvoorbeeld 6/6 aan een der beide oogen, en van bijvoorbeeld 6/24 aan het andere, kan binoculair-zien aanwezig zijn.

Ten gevolge van gebrek aan binoculair-zien verschillen de oogbegingen bij strabismus convergens in 2 opzichten van die bij normale oogen: Er bestaat een gebrek in zuivere coördinatie van samenwerkende bewegingen („conjugate movements"). Als voorbeeld hiervan zegt schrijver dat bij fixatie van een voorwerp en gelijktijdige langzame zijwaartsche draaiing van het hoofd, de graad van strabismus verandert.

Er bestaat een zekere graad van onafhankelijke beweging van de oogen onderling. Bij fixatie van een veraf- en daarna van een dichtbij gelegen voorwerp, kan de scheelzienshoek sterk toenemen.

Alvorens over te gaan tot de beschrijving van de behandeling van het scheelzien, wil ik hier nog even Thomson, den voorstander van de prophylaxis tegen het scheelzien aanhalen, die onzen plicht als volgt formuleert:

to bring all our pressure to bear in the right waters to have

squints attended to at once by optical correction, whether before or during schoollife. In this way we shall at least prevent a proportion of amblyopia from occurring. I recognize three distinct sets of people who require education in the importance of this subject, namely, the parent, the family doctor, and the schoolteacher. Once we can fully enlist the family doctor

Sluiten