Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De therapie bestaat in nauwkeurige correctie van de refractie-anomalie; bij volwassenen is het soms gewenscht naast den bril voor de verte een één Dioptrie zwakkere correctie voor nabijheid voor te schrijven, daar hun accommodatievermogen door gebrek aan oefening verzwakt is.

Alleen in weinige gevallen waarin de statische convergentie onvoldoende blijft, beveelt Worth een advancement van een van de 2 Recti Interni aan.

Infantiel strabismus divergens myopicus is zeldzaam. Als een myopisch jong kind strabeert, is het meestal naar binnen toe. De therapie van infantiel strabismus divergens myopicus is als bij het strabismus convergens.

Strabismus divergens neuropathicus is gekenmerkt door een vroegtijdige ontwikkeling en een wisselenden graad van scheelzien; de dynamische convergentie is altijd gebrekkig en wisselt sterk. Deze scheelen kunnen zeer dikwijls door willekeurige spiercontractie hun scheelzien doen verdwijnen. Daar er meestal geen of slechts een geringe graad van brekings-anomalie aanwezig is, en het ontwikkelen van den fusie-zin bijna nooit tot een resultaat leidt, beveelt Worth de advancement in deze gevallen aan, nadat één oog gedurende eenige weken afgesloten is.

Het niet-concomitteerend strabismus divergens bij myopia gravis, volgens Worth mechanisch veroorzaakt, stippen wij hier maar even aan.

Wij zien dus, dat bij de behandeling van het scheelzien Worth op het standpunt staat, dat bij kinderen met unilateraal strabismus convergens alleen dan tot operatief ingrijpen overgegaan mag worden, wanneer de consciëntieus toegepaste en over een voldoend langen tijd doorgevoerde conservatieve therapie niet tot een resultaat heeft geleid. Bij andere vormen van scheelzien en bij volwassenen stelt hij de indicaties tot operatief ingrijpen minder streng. De reden waarom Worth en anderen bij kinderen met unilateraal strabismus convergens in de eerste plaats een streng doorgevoerde conservatieve behandeling toepassen, is, dat zij een defect van de fusie-neiging als de essentieele oorzaak van het scheelzien beschouwen: door het ontbreken van het binoculair-zien verkeeren de oogen in een onstabiel evenwicht en ontstaat er bij de minste aanleiding strabismus.

Operatieve behandeling van strabismus.

1. Operaties die de spierwerking verzwakken.

Dit kan geschieden door ingrepen aan pees of spier, of aan de steunweefsels van de spier.

Tenotomie. In de uitvoering van de operatie bestaat geen groot verschil tusschen de methoden van Arlt en van Von Graefe. De eerste fixeert de pees met behulp van een pincet, de andere met een scheelzienshaak. Beiden knippen de pees aan de insertie-plaats door, beginnend aan een van de randen. Snellen daarentegen maakt het subconjunctivale weefsel los van de spieraanhechting; hij houdt de pees vast door met een pincet een plooi erin op te nemen en knipt dan een knoopsgat in het peesweefsel. Deze incisie wordt naar behoefte vergroot.

Sluiten