Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

broken geschreeuw geelt altijd eene gelijkmatige cn volkomene opvulling van alle longcellen met lucht te kennen , terwijl een zwak, kort, piepend , stootsgewijs of verstikt geschrei eene onvolkoinene ademhaling , en eenen asphyctischenolapoplectischen toeslanil vanhet kiudaanduidt, ofdoet vreezen. I)e oorzaken van het schreeuwen der kinderen zijn een onbehagelijk gevoel, pijn , honger, eene algcmecne gewaarwording van onwelzijn en eigenzinnigheid. Bij eenvoudige onbehagelijkheid schreeuwen de kinderen slechts bij tusschenpoozing, en laten zich gemakkelijk tot rust brengen, wanneer men hunne opmerkzaamheid op een voorwerp rigt, dat hunne belangstelling opwekt, of gemakkelijk door de zintuigen wordt waargenomen , b. v. een blinkend ligchaain , muzijk enz. of wanneer men dezelve met het gezigt naar het licht keert; dit onbehagen geeft ook het kind te kennen, waanneer het zich bevuild heeft, waarom men vlijtig voor zuivere en drooge luijers te zorgen heeft. Ontslaat het geschreeuw daarentegen uil pijn, dan is het hevig , cn onafgebroken , en wordt slcchls na het verdwijnen der pijn gestild. ISerion let bij het scheeuwende kind tevens op den bloedsomloop, daar hij opgemerkt heeft, dat slechts het door pijn opgewekte geschreeuw der kinderen den pols sneller maakt. Niet allijd is het gemakkelijk de zilplaats der pijn te ontdekken, en in zulke gevallen is het voor den geneesheer raadzaam , het geheele ligchaain naauwkeurig te onderzoeken, na het kind te hebben doen uitkleeden , als wanneer hij gewoonlijk de oorzaak ontdekt. Zoo ontdekte Torthal (1) na het uilkleedcn van een kind van negen maanden, bij een zorgvuldig onderzoek een 3" lange naald in het vleesch van den opperarm , die reeds gedurende geruimen tijd tot eene niet wegteruimen onrust, tegen welke empirisch een groot aanlal verschillende geneesmiddelen gebezigd was, had aanleiding gegeven. — Wordt het kind reeds onder het uitkleeden rustig, dan bewijst dit, dat de buikwindsels of de overige kleedingstukken op de oppervlakte des ligchaams sterk gedrukt hebben, of dat de met voedsel gevulde maag gedrukt geworden is. Wordt het kind van deze drukking bevrijd, dan rekt het zich uit en houdt spoedig op te schreeuwen. Leed het kind aan een soort van kolijk , door winden veroorzaakt, welke onteggcnzeggelijk de menigvuldigste oorzaak vooral vanhet geschreeuw van die kinderen is , die behalve de moedermelk nog ander voedsel krijgen, of die zonder borst worden grootgebragt, dan neemt men onophoudelijk siooten met de voeten, zamentrekken der handen of wrijven met dezelve in het gezigt, schuren met het hoofd op het kussen , en oogenblikkeli jken rust waar, wanneer het kind eenen wind loost, of lucht opgeeft, alsmede verligting na klysteren en het aanwenden van windendrijvende middelen. Yan het eigenzinnig geschreeuw onderscheidt zich overigens het door pijn opgewekte nog daardoor, dat in hel laatste geval het schreeuwen door geene bevredigende middelen gestild wordt, dat de kinderen zelfs het voedsel versmaden; daarenboven wordt door slapeloosheid en onrust de pijn nog duidelijker aangetoond. Eigenzinnige kinderen schreeuwen somtijds ook wel aanhoudend, maar bij deze ontbreekt de uitdrukking van pijn in het gezigt, het kind laat zich op verschillende wijzen tot rust brengen, neemt gewoonlijk voedsel en slaapt voort, wanneer het eenmaal tot iust gebragt is. Billard zoekt de oor-

ei) Praktische Beitragczur Therapie der Kiiiderkrankhcilcn lIBandchen. Minister 1837 8 S. 123.

Sluiten