Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De spelingen van den toon kunnen niet beschreven worden, en de geneesheer kan dezelve slechts door oefening naauwkeurig leeren onderscheiden. Over het algemeen heeft de middellijke percussie boven de on middellijke daaromj^de voorkeur, om dat zij minder pijnlijk is, hetzij men daartoe de eigen vingers der linkerhand, ivoor of gom elastiek bezigt. Jadelot ging op deze wijze te werk: hij zette het kind regt op, ondersteunde met de uitgestrekte linkerhand de borstkas van hetzelve enpercuteerde met de regterhand op de linker. Valleix (1) pleegt, wanneer hij van de percussie gebruik maakt, het kind vrij op de hand te leggen, oin dat het, in de lucht zwevend, slechts geringen wederstand bieden kan. Hij ziet derhalve van het gebruik van den plessimeter af, om dat daartoe twee personen nocdig zijn zouden. -— Het aanwenden van de stethoskoop vindt bij kinderen dikwijls cenen hinderpaal in dc vrees, welke zij voor het bezigen van een dergelijk instrument, ten minste op de voorzijde der borstkas, te kennen geven. Misschien lag ook hierin gedeeltelijk de oorzaak, waarom Gcersent in het kinderhospitaal (e Parijs zich meestal met de onmiddellijke auscultatie te vreden stelde, en slechts bij gewigtige borstaandoeningen tot de stethoskoop zijne toevlugt nam. In den laatsten tijd hebben overigens Valleix, Taepin , Col10 en anderen zich insgelijks voor de onmiddellijke auscultatie verklaard; in allen gevalle zoude men slechts op de rugvlakte van een regtop gedragen kind ongestoord de stethoskoop kunnen aanwenden. — De weerklank der stem is bij het kind zwakker dan bij den volwassene; de oorzaak hiervan moet in de fijnere stem en de teederheid van het longweefsel gezocht worden; dezelve wordt echter in den streek van het strottenhoofd , van de luchtpijp en van derzelver eerste vertakking duidelijk waargenomen. Zijn de kinderen niet lot spreken te brengen, danbragten Tadpiiï , Pieijagnel en anderen daardoor eenen kunsl matigen weerklank voort, dat zij zelve luid spraken , terwijl zij met het oor op de borstkas van het kind leunden; want hun eigen stem gaf in de kinderlijke borstholte eenen even duidelijken weerklank, alsot het kind sprak.

Bij het op handen zijn van eenen aanval van kinkhoest wordt het ademhalingsgeluid onduidelijk, of geheel opgeheven , en men verneemt slechts een zacht gemurmel met een slijmig of piepend gereutel. De crouphoest geeft eenen weerklank, als door; metaal. De verschillende soorten van reutel zijn bij het kind zoowel als bij den volwassene waartenemen. Bij ontwikkelde pneumonia lohularis onderscheidt men een piepend gereutel met dof bronchiaalgeblaas en rhonchus. Het gorgelen, of het slijmige caverneuse gereutel neemt men bij bronchitis, bij uitgelioolde tuberkels, graauwe hepatisatie en verwijding van de longpijptakken waar. Ook het droog , het piepend gereutel, het kirren, even als van eenc tortelduif, wordt bij bronchilis en in den kinkhoest gehoord. Het luchlklepgeruisch (Ventilgerausch), hetwelk van vrijhangende vliezen in de luchtwegen alhangt, wordt in den bronchiaalcroup aangelroffen. Het open afstijgend wrijvingsgeluid van het borstvlies hoort men bij de drooge of slechts met eene geringe uitstorting gepaard gaande ontsteking der luchtspijpstakken. De metaalklank of de ampliorische ademhaling , welke bij doorboring der longen eigendommelijk is , komt bij kinderen zelden

(1) Journal hebdoinadaire ctc. 1836, Nr. 19, 7 Mai.

Sluiten