Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kleine tinderen is het altijd raadzaam, dat de geneesheer dezelve iu zijne tegenwoordigheid late drinken, omdat daaruit menig punt, voor de onderkenning der kinderziekten van belang, kan worden afgeleid. Vooreerst blijkt, bij het drinken, of het slikken moeijelijk gaat of niet. Yerder onderscheidt men daarbij gemakkelijk eene aanwezige aandoening der longen. Jonge kinderen toch plegen altijd zoo schielijk te drinken, dat zij zich niet eens den lijd gunnen , om behoorlijk adem te halen, waardoor zij genoodzaakt zijn van tijd (ot tijd eene tussehenpoozing te maken en eenige malen diep in te ademen. Lijden de kinderen aan verstopping van den neus, b. v. wanneer zij verkouden zijn, dan kunnen zij slechts eenige weinige teugen doen, houden dan op en schreeuwen , doch gaan altijd weder voort met drinken. Is daarentegen eene longziekte voorhanden, dan ontstaat., zoodra het kind diep wil ademhalen, pijnlijke hoest, en het wijst alle drank af; grootere kinderen, die reeds slimmer zijn, zijn bevreesd voor het terugkeeren van dezen pijnlijken hoest, en weigeren dikwijls geruimen tijd lang te drinken. Eindelijk erkent men uit den aard van den drank , dien hel kind boven andere verkiest, of het uit eetlust of uit dorst drinkt. Neemt het vooral gaarne voedzame dranken, dan is er eetlust voorhanden, terwijl het slechts dorst en hitte gevoelt, wanneer het aan verkoelende dranken de voorkeur geeft. Bij zuigelingen is het minder gemakkelijk te onderscheiden, of zij uit dorst of uit honger drinken; het eerste kan men vermoeden , wanneer zij dikwijls naar de borst verlangen , haastig slikken, de tong altijd weder spoedig droog en de mondholte warmer dan gewoonlijk is, zoo als zij dit in koortsige ziekten gewoonlijk zien.

Over het braken zullen wij nog afzonderlijk handelen; wij maken derhalve hier slechts opmerkzaam, dat het niet alleen ten gevolge van zwakke of bedorvene spijsvertering te voorschijn treedt, maar ook als ziekteverschijnsel in vele andere ziekten kan voorkomen. Bij zwakke spijsvertering vermageren de kinderen, hebben na het gebruik van het gemakkelijkst te verteren voedsel oprispingen, en geven vaste en meestal onveranderde spijzen door het braken van zich. Is de spijsvertering bedorven, dan worden gistende of zure stoffen, taaije slijm enz. uitgebraakt. Bij aandoeningen van de lever wordt er veel gal verwijderd. Zijn wormen de oorzaak van het braken, dan kan men dit uit de verschijnselen der wormziekte opmaken. Bij zuigelingen ontstaat dikwijls het braken enkel door drukking op de maag, en houdt terstond op, na wegneming der buik- en navelbanden. Niet zelden verkondigt echter ook het braken heete ziekten, vooral heete uitslagziekten en ontstekingen, in het bijzonder hersen-, maag- en darmontsteking, of het is het gevolg van maagverweeking, wanneer dan ook gewoonlijk alle voedingsmiddelen weder worden uitgebraakt. Uit dien hoofde verdient het braken, wanneer het zonder gastrische verschijnselen of met koorts optreedt, altijd groote opmerkzaamheid. Men heeft vroeger aangenomen, dat het menigvuldige braken van zure stoffen de klierziekte aanduidde. Deze bewering zoude echter dikwijls doen dwalen. Wel vindt liet braken van dergelijke stoffen in het begin der klierziekte dikwijls plaats; het wordt echter ook, zoo als Sciiöpff te regt opgeeft, bij de gezondste kinderen somwijlen , zonder dat deze ziekte aanwezig is , waargenomen (ddd).

(ddd) Het braken Lij jonge kinderen, dat meestal zonder inspanning plaats grijpt, wordt gemakkelijk gemaakt , doordien de blinde zak der

Sluiten